Kompresja obrazów

Kompresja stratna działa, odrzucając te części obrazu, które oko zauważa najsłabiej. Drobne różnice koloru w ruchliwych obszarach, subtelne przejścia tonalne i wysokoczęstotliwościowy detal można znacznie uprościć, zanim ktokolwiek dostrzeże różnicę, i to z tego uproszczenia bierze się oszczędność rozmiaru pliku.

Ustawienie jakości od 1 do 100 kontroluje, jak agresywne jest to odrzucanie. To nie jest procent zachowanych pikseli, każdy piksel zostaje, to pokrętło określające, ile detalu wolno odrzucić koderowi. Przy 80 zdjęcia zwykle kurczą się do ułamka swojego rozmiaru, wyglądając przy normalnym oglądaniu jak nietknięte. Poniżej mniej więcej 50 gładkie obszary zaczynają się pasmować, a krawędzie dostają aureole. Powyżej 90 pliki szybko puchną dla zysków, które trudno dostrzec.

Zdjęcia dobrze znoszą kompresję, bo są pełne naturalnej tekstury, która ukrywa uproszczenie. Grafika z ostrymi krawędziami, zrzuty ekranu i tekst cierpią wcześniej, artefakty gromadzą się dokładnie na twardych krawędziach. Dla nich trzymaj wysoką jakość albo pozostań przy formatach bezstratnych.

WebP to nowszy kodek i po prostu lepiej przewiduje zawartość obrazu, więc osiąga tę samą jakość wizualną przy zauważalnie mniejszym rozmiarze niż JPEG, często o 25% do 35% mniejszym. Zachowuje też przezroczystość, podczas gdy JPEG spłaszcza przezroczyste obszary do bieli. Każda nowoczesna przeglądarka i większość aktualnych aplikacji otwiera WebP bez problemu, co czyni go rozsądnym ustawieniem domyślnym tutaj.

JPEG wciąż zasługuje na swoje miejsce dzięki uniwersalności. Oprogramowanie sprzed dekad, systemy wbudowane, narzędzia biurowe i wybredne formularze przesyłania przyjmują JPEG bez pytania. Kiedy plik trafia gdzieś nieznanego lub starego, JPEG jest bezpiecznym przekazaniem.

Jeden nawyk, którego warto unikać: wielokrotne ponowne kompresowanie już skompresowanego pliku. Każdy stratny przebieg odrzuca trochę więcej, a artefakty nawarstwiają się przez kolejne pokolenia. Trzymaj oryginał, kompresuj z niego kopie i wybierz jakość raz zamiast schodzić w dół w kółko.

Kompresja i zmiana rozmiaru zmniejszają pliki różnymi drzwiami. Kompresja zachowuje każdy piksel i zapisuje je sprytniej, wymiary się nie zmieniają. Zmiana rozmiaru usuwa piksele wprost, zdjęcie o szerokości 4000 pikseli przeskalowane do 2000 ma jedną czwartą pikseli, zanim wejdą jakiekolwiek sztuczki kodowania.

Dla zdjęcia, które jest zarazem większe w wymiarach, niż trzeba, i za ciężkie w bajtach, zmiana rozmiaru na początku to większa dźwignia. Zmniejsz je do rozmiaru, w jakim faktycznie będzie oglądane, za pomocą Zmiana rozmiaru obrazu, a potem skompresuj wynik tutaj, ta kombinacja regularnie bije oba kroki osobno z dużą przewagą.

Panel wyniku pokazuje oryginalny rozmiar, nowy rozmiar i procent oszczędności, więc efekt każdego wyboru jakości jest widoczny natychmiast. Jeśli plik kiedyś wyjdzie większy niż oryginał, źródło było już skompresowane mocniej niż wybrana jakość, użyj niższego ustawienia albo zachowaj oryginał. A jeśli potrzebujesz zupełnie odwrotnego kierunku, więcej pikseli zamiast mniej bajtów, to zadanie dla Powiększanie Zdjęć AI.

Ten kompresor działa na Twoim urządzeniu, korzystając z koderów samej przeglądarki. Żaden obraz nie jest wysyłany, co oznacza brak limitów rozmiaru narzucanych przez serwer, brak kolejki, gdy paczka zdjęć wymaga zmniejszenia jedno po drugim, i brak wymiany prywatności na wygodę.

Ta architektura to również powód, dla którego nie ma znaku wodnego ani konta. Usługi kompresji reglamentują swój wynik, bo przetwarzanie kosztuje je pieniądze za każdy obraz, tutaj kosztem jest ułamek sekundy czasu Twojego własnego procesora.

Praktyczne scenariusze, w których to się sprawdza: załączniki e-mail ocierające się o limit skrzynki, formularze przesyłania odrzucające cokolwiek powyżej kilku megabajtów, strony internetowe potrzebujące lżejszych obrazów, by szybko się wczytać, i foldery ze zdjęciami z telefonu, które urosły do gigabajtów. W każdym z tych przypadków jakość od 75 do 85 jako WebP to mocna pierwsza próba.